Profil de DENNISOH)>>[l\l]#[/-\]#[l\l]<<Li...PhotosBlogListesPlus Outils Aide

Blog


19 septembre

บนบ่าของคุณมีแมลงปอไหม

มีเมืองเล็ก ๆ ที่สวยและสงบสุขเมืองหนึ่ง
มีคู่รักคู่หนึ่งที่รักกันมาก
  ทุกวันพวกเขาจะพากันไป ดู ชม พระอาทิตย์ขึ้นที่ชายหาด
 และไปส่งพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าที่ชายหาดตอนโพล้เพล้

ทุกคนที่เคยพวกเขาพบเจอจะมองด้วยสายตาอิจฉาในความรักของคนคู่นี้เสมอ.
แต่แล้ววันหนึ่ง เกิดอุบัติเหตุรถชนขึ้น

หญิงสาวผู้โชคร้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส
        เธอนอนเงียบ ๆ อยู่บนเตียงของโรงพยาบาล
       วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า
เธอก็ยังคงไม่ฟื้นคืนมา
        ตอนกลางวัน ชายหนุ่มจะมาเฝ้าอยู่ที่หน้าเตียง
ร้องเรียกคนรักของเขาเสมอ ทั้ง
ชายหนุ่มจะไปสวดภาวนาออนวอนต่อ
       พระผู้เป็นเจ้าที่โบสถ์นอกเมือง เขาร้องไห้จนน้ำตาเหือดแห้ง
       ไม่มีจะไหลออกมาอีกแล้ว
       ผ่านไป 1
เดือน
        หญิงสาวยังคงหลับใหลไม่ฟื้นเหมือนเดิม
        ส่วนชายหนุ่มก็ดูจะซูบเซียวขึ้นทุกวัน
     
แต่ก็ยังคงสวดอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าอยู่เสมอไม่หยุด
        แต่แล้ววันหนึ่ง
พระผู้เจ้าก็เกิดเห็นใจในรักของชายหนุ่มและตกลงที่[ประทาน]พรให้แก่เขา
       พระผู้เป็นเจ้าได้ถามชาย
หนุ่มว่า
        “เจ้ายอมที่จะแลกพรนี้ด้วยชีวิตของเจ้าไหม”
        ชายหนุ่มตอบโดยไม่ลังเลว่า “ ผมยอมครับ”
        พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า
“งั้นดีฉันจะให้คนรักของเจ้าฟื้นขึ้นมา
        แต่เจ้าต้องแลกกับการกลายเป็นแมลง ปอเป็นเวลา 3 ปี
เจ้าจะตกลงยอมไหม”
       ชายหนุ่มได้ฟังดังนั้น แต่ก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิม
“ผมยอมครับ”
        ฟ้าสางแล้ว
      
ชายหนุ่มได้กลายเป็นแมลงปอสวยงามตัวหนึ่ง
        เขาบอกลาพระผู้เป็นเจ้าแล้วรีบบินกลับไปที่โรงพยาบาล
        หญิงสาวฟื้นขึ้นมาแล้วจริง
      มีนายแพทย์หนุ่มยืนอยู่ข้าง ๆ เธอ
คุยเรื่องอะไรกันสักอย่างหนึ่ง
      
แต่ช่างเสียดายที่เขาไม่สามารถที่จะได้ยิน.
       หลายวันผ่านไป
      
หญิงสาวแข็งแรงพอที่จะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว
      แต่เธอดูไม่มีความสุขเลย
       เธอออกตะเวณหาข่าวคราวของชายหนุ่ม
        แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าชายหนุ่มหายไปอยู่ที่ไหน
หญิงสาวยังไม่ละ
        ความพยายามที่จะตามหาชายคนรักของเธอ
        ชายหนุ่มซึ่งอยู่ในร่างของเจ้าแมลงปอ
       ได้[แต่]บินวนเวียนอยู่รอบตัวหญิงสาวไม่ห่าง
ทว่า]เขาไม่สามารถที่ส่งเสียง
      ไม่สามารถโอบกอด[เธอ]
       เขาทำได้แค่เพียงเฝ้ามองดูหญิงสาวไม่ให้คาดสายตาเท่านั้น
      
ฤดูร้อนผ่านไปแล้ว
        ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดใบไม้ปลิวร่วงหล่นจากต้นไม้ใหญ่
        เจ้าแมลงปอจำต้องจากที่นี่ไปแล้ว
      
นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้บินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาว
        เขาอยากใช้ปีกของเขาลูบใบหน้าของหญิงสาว
       อยากใช้ปากเล็ก ๆ
จูบที่หน้าผาก
แต่อย่างไรก็ดีร่างเล็กบอบบางในคราบของแมลงปอก็ไม่สามารถเรียกร้องความ
       สนใจจากหญิงสาวได้
       แค่พริบตา
ฤดูใบไม้ผลิก็มาเยือน
        เจ้าแมลงปอรีบบินกลับมาหาคนรักของเขา
gt;เพื่อจะพบว่าร่างอันคุ้นตานั้นบัดนี้ได้ยืนเคียงคู่อยู่กับชายรูปร่างสันทัดคนหนึ
        ่ง ภาพ ๆ
        นั้นทำให้เจ้าแมลงปอเกือบจะบินตกลงมาจากอากาศเลยทีเดียว
ชาวบ้านต่างกล่าวขานถึงเรื่องอุบัติเหตุที่ทำให้หญิงสาวได้รับบาดเจ็บส
       าหัสทำให้ได้พบกับแพทย์หนุ่มที่น่ารัก และ ใจดี คนนั้น
และยังกล่าวถึงความรักของคนทั้งคู่ที่เหมือนถูกกำหนดมาอย่างไรอย่างนั้น
แน่นอนพวกเขายังคงพูดถึงหญิงสาวที่สดใสร่าเริงขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากมายนัก
     
เจ้าแมลงปอรู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก
        หลังจากนั้นไม่กี่วัน
แมลงปอเห็นแพทย์หนุ่มผู้นั้นพาคนรักของตนไปชายทะเลเพื่อดูพระอาทิยต์ขึ้น
        พลบค่ำก็อยู่[ที่]ชายหาดเพื่อดูพระอาทิตย์ตก
      
แต่สำหรับเขาแล้ว
เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย
     
หน้าร้อนของปีนี้ช่างยาวนานนัก
        เจ้าแมลงปอบินต่ำลง ๆ ทุกวันด้วยความรู้สีกที่เจ็บปวด
       เขาไม่มีเรี่ยวแรงเพียงพอที่จะบินเข้าใกล้
หญิงอันเป็นที่รัก
        ท่าทางการพูดคุยกันอย่างสนิทสนมของคนทั้งคู่
       เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของทั้งคู่
      
ทำให้เขารู้สึกโดดเดี่ยวยิ่งนัก
        ย่างเข้าฤดูร้อนของปีที่
     
เจ้าแมลงปอไม่ค่อยไปเฝ้าดูคนรักของเขาแล้ว
       บ่าของเธอบัดนี้ถูกโอบกอดด้วยมือของแพทย์หนุ่ม
        ใบหน้าถูกประทับจูบอย่างเบา ๆ
จากเขาผู้นั้น
ดูท่าทางแล้วไม่มีทางเลยที่หญิงสาวจะมีเวลาที่จะไปคิดถึงแมลงปอที่เจ็บ
        ปวดตัวหนึ่ง
ยิ่งไม่มีทางที่จะไปคิดถึงอดีตสิ่งที่ผ่านไป
        วันครบรอบปีที่ 3 ที่พระผู้เป็นกำหนดไว้ใกล้มาถึงแล้ว
คนรักของเจ้าแมลงปอกับนายแพทย์หนุ่มได้จัดพิธีแต่งงานขึ้นในวันสุดท้ายนั้นเอง
       เจ้าแมลงปอค่อย ๆ บินเข้าไปในโบสถ์
และไปเกาะที่บ่าของพระผู้เป็นเจ้า
เขาได้ยินเสียงของคนรักที่ดังมาจากข้างล่างตอบรับคำสาบานของพระผู้เป็นเจ้าว่า
       “ฉันยอมรับ”
        เขาเห็นแพทย์หนุ่มคนนั้นสวมแหวนให้คนรักของเขา
ตามด้วยจุมพิตที่แสนหวานของคนทั้งคู่.
       เจ้าแมลงปอปล่อยให้น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลออกมา
       พระผู้เป็นเจ้าถามแมลงปอว่า
“เจ้ารู้สึกเสียใจไหม”
       เจ้าแมลงปอเช็ดน้ำตาแล้วตอบว่า “เปล่า”
        พระผู้เป็นเจ้าถอนหายใจแล้วพูดต่อว่า
งั้นพรุ่งนี้เจ้าก็ได้กลับเป็นเจ้าคนเดิมแล้ว”
       เจ้าแมลงปอส่ายหน้าอย่างช้า ๆ ก่อนตอบว่า
       ขอผมเป็นแมลงปออย่างนี้ไปตลอดชีวิตเถอะครับ”

บาง)บุพเพ[ชะตา]ถูกกำหนดมาเพื่อที่ต้องสูญเสียไป
        บาง//บุพเพ//ตอนจบไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด

       รักคน ๆ หนึ่ง
ไม่จำเป็นต้องได้รับรักตอบ
        แต่
 
เมื่อได้รับรักจากใครคนหนึ่ง
      เราต้องดูแลรักษามันไว้อย่างดี
      บนบ่าของคุณมีแมลงปอไหม